Soweto

We hebben een beetje een bijzondere guesthouse deze keer🙈 Ze weten allemaal niet zo veel en er kan niet zo veel... Waar zitten hier de dichtstbijzijnde restaurants ergens? Geen idee... Zitten we zoals afgesproken om 8u aan de ontbijttafel is er niemand te zien! Dus uiteindelijk maar iemand gaan halen... Er stond ook niks klaar qua buffet ofzo. Wel hadden we gisteravond door moeten geven wat we evt uit de keuken wilde, maar dat wisten ze in 1e instantie ook niet meer en toen we om extra toast met iets van kaas enzo vroegen werd er gelachen en gek gekeken🙈. Maar goed uiteindelijk toch wat gekregen haha, al kregen we als kaas van die naar plastic smakende plakjes in plastic verpakt. Een iets mindere ervaring deze keer, maar niks aan te doen!

We zaten om 9.15u in de auto, onderweg naar Lebo's backpackers in Soweto, voor een wandeltocht van 10u tot 13u. Lebo zelf is inmiddels overleden, maar hij heeft Lebo's Backpackers opgericht, zodat mensen een ander beeld zouden krijgen van een township dan het standaard beeld dat toeristen alleen maar kregen vanuit een bus. Ze zijn fiets-, wandel- en tuktuk tochten gaan organiseren dwars door Soweto heen. Soweto staat voor SOuth WEst TOwnships. Dus niet alleen 1 plek maar een heel gebied. 

We maken kennis met Linda onze gids van vandaag. En het 1e wat hij zei was nee ik ben geen vrouw, maar heet wel Linda. Zijn naam was een lange Afrikaanse naam die niemand uit kon spreken dus vandaar alleen het 1e gedeelte, Linda. Een jonge knul die bijna klaar was met zijn studie en in Soweto was opgegroeid bij alleen zijn moeder. Een jongen die dus weet hoe moeilijk het leven kan zijn, maar ook een jongen die is gaan studeren, met hulp van de regering, en iets van zijn leven probeert te maken. De perfecte gids als je het ons vraagt, want hij wist echt héél véél te vertellen. We hebben al gemerkt dat Zuid-Afrikanen erg vriendelijk zijn; ze zeggen altijd hallo en vragen hoe het met je gaat. "Sanibonani" wordt vaak gezegt en betekend "hallo, ik zie jou" en als reactie zeg je dan "yebo". En inderdaad alle mensen die we tegenkwamen zeiden dit, maar ook in het Engels. Ze vinden het leuk dat je interesse toont in hun levens. Sommige komen naar je toe en willen je de hand schudden; er is een speciale handdruk waar je eerst gewoon een hand geeft, gevolgt door een handdruk met de duimen in elkaar en dan weer een gewone handdruk en dit betekend "love, peace en unity" oftewel liefde, vrede en eenheid. Hoe mooi klinkt dat als je elkaar dat toewenst! En de kleine kindjes die je tegenkomt willen graag een highfive haha! 

We komen veel ontzettend kleine huisjes tegen, echt wat wij zouden gebruiken als schuurtje en hier slapen ze soms wel met een gezin van 5 in! Dit kunnen wij ons echt niet voorstellen. Voor deze huisjes hoeven ze geen huur te betalen, terwijl een stukje verderop nieuwere en grotere huizen in hetzelfde township staan, waar wel voor betaald moet worden. Hier wonen bijvoorbeeld de jongeren die het iets beter hebben, maar dus niet weg willen uit het township. En de ouderen zeggen waarom zouden we gaan betalen voor een groter huis, terwijl we nu niks hoeven te betalen. Heel vaak worden er ook in de "tuin" huisjes/schuurtjes bijgezet waar dan weer mensen komen wonen en die betalen dan wel een soort van huur aan de mensen die in het "hoofd huis" wonen en dat is dan hun inkomen. Bizar! 

Linda trakteert ons op traditionele vetkoek! Dit is een soort oliebol en was erg lekker. Dit haalden we in een klein winkeltje waar je niet naar binnen kon en de tralies voor het luik zaten. De bewoners van de townships kunnen een winkeltje of iets dergelijks beginnen om aan geld te komen. Je kunt alleen contant betalen, want dan weet de overheid niet hoe of wat😉. 

Ook zijn we bij het "Hector Pieterson Memorial" plein geweest. Tijdens de apartheid werden er veel kinderen doodgeschoten en Hector Pieterson was er hier 1 van... Hij werd zwaargewond gevonden door een man die hem lopend naar een ziekenhuis heeft gebracht en hier is een foto van gemaakt, dat deze man die jongen droeg... In het ziekenhuis is Hector overleden en deze man is het land uitgevlucht omdat hij niet meer tegen alle ellende kon en niemand weet waar deze man gebleven is... Maar wat een indrukwekkende foto daar op dat plein! En dan een stukje verder een muur met allemaal kinderschoenen eraan; typerend voor alle kinderen die op de vlucht waren voor de politie en dan hun schoenen uitdeden zodat ze sneller konden weg rennen... En een stoep die tot op de dag van vandaag rood als bloed gekleurd is, ivm de vele kinderen die daar gewond zijn geraakt of overleden... We waren echt onder de indruk! 

Ook zijn we langs het huis van Nelson Mandela en Desmond Tutu gewandeld. 2 personen die ontzetten veel voor Zuid-Afrika betekend hebben en die zelf hiervoor heel veel hebben opgegeven... En we hebben even stil gestaan bij het huis van Lillian Ngoyi, een vrouw die zich ook inzette tegen de apartheid en opkwam voor de rechten van vrouwen. Hiervoor kreeg zij huisarrest opgelegd! 18 jaar lang mocht zij haar huis niet meer verlaten en is daar uiteindelijk gestorven... Gewoon niet voor te stellen voor ons...

Op de weg terug naar Lebo's hebben we 2 lokale taxi's gepakt. Iets wat je als toerist hier normaal niet doet maar met Linda erbij helemaal prima was en zo kon hij mooi het systeem wat ze hier hebben uitleggen. Je hebt meerdere handgebaren zodat de chauffeur weet waar je heen wil, bijvoorbeeld vinger recht vooruit, 2 vingers omhoog, enz. Dit staat voor hoe ver je mee wil, bijvoorbeeld een paar straten of naar Johannesburg toe. De taxi's toeteren als ze mensen langs de weg zien staan, om aan te geven dat ze nog plek hebben in hun busje. Een ritje kost tussen de 14 en 22 rand (tussen de €0,73 en €1,15). Dit geld wordt aan elkaar doorgegeven naar voren en het evt wisselgeld komt op dezelfde manier weer bij je terug. De 1e 600 rand op een dag moeten ze afgeven aan de eigenaar van het busje en wat ze daarboven verdienen mogen ze houden en is dus hun loon. Dus ze toeteren er flink op los hier haha, om maar zoveel mogelijk mensen te kunnen vervoeren en boven die 600 rand uit te komen! 

Zo dit was onze spreekbeurt over Soweto haha... Nee we kunnen er nog zoveel meer over vertellen en wilden jullie meenemen in enkele dingen die wij vandaag gezien en geleerd hebben, maar eigenlijk moet je het gewoon ervaren! En wij hebben het zeker ervaren vandaag, een prachtige inside tour. Als afsluiting kregen we nog een traditionele lunch aangeboden, die bestond uit biefstoof, kippenstoof, salade, warme groenten en pap (gekookte witte maïsmeel, leek op een soort puree). 

Na de lunch nog even wat boodschappen gedaan en de rest van de middag heerlijk gerelaxed bij ons zwembad, want het was weer zo'n heerlijke 25 graden. Dinsdag rijden we richting het Krugerpark, we hebben een flinke rit voor de boeg! 

Tot snel!